84
LXXXIV – Sûrat Al-Inshiqâq [Ang Pagkakahiwa-hiwalay]
بسم الله الرحمن الرحيم
Sa Ngalan ng Allâh, ang Pinakamahabagin, ang Napakamaawain at Ganap na Mapagmahal
1-5. Kapag ang kalangitan ay nagkandawarak-warak na, nagkahiwa-hiwalay dahil sa matinding pagkaulat sa Araw ng Muling Pagkabuhay, at nakinig ito at sumunod sa Allâh (I) na ‘Rabb’ nito na Tagapaglikha sa anumang pagkakautos rito na pagkakabiyak-biyak, at nararapat lamang na ito ay sumunod sa Kanyang kagustuhan. At kapag ang kalupaan ay pinalatag na at pinalawak (na magiging patag na ang lahat ng ito), at nagkadurug-durog na ang mga kabundukan sa Araw na yaon, at iniluwa nito (kalupaan) ang anuman na nasa ilalim nito na mga patay at binalewala na sila, at sumunod na ito (kalupaan) sa ipinag-utos dito ng Kanyang ‘Rabb’ na Tagapaglikha, na nararapat lamang na ito ay sumunod sa Kanyang kagustuhan.
6. O ikaw na tao! Walang pag-aalinlangan, ikaw ay bumabalik patungo sa Allâh (I) na kasama ang iyong mga gawa at pagkilos, mabuti man ito o masama, isang katiyakang pagbabalik, na kung saan makatatagpo mo ang Allâh (I) sa Araw na yaon, ang Araw ng Muling Pagkabuhay, na kung kaya, huwag mong isipin na mawawala ang kabayaran mula sa Kanya bilang kagandahang-loob o katarungan.
7-9. Na kung kaya, ang para sa kanya na ibinigay ang kanyang Talaan ng gawain sa pamamagitan ng kanyang kanang kamay, na siya ay naniniwala sa kanyang ‘Rabb’ na Tagapaglikha, ay walang pag-aalinlangang siya ay huhukuman nang magaan na paghuhukom, at siya ay babalik sa kanyang pamilya sa ‘Al-Jannah’ nang masaya.
10-15. At sino naman na ipagkakaloob sa kanya ang Talaan ng kanyang gawain sa kanyang likuran, na siya ay hindi naniwala sa Allâh (I), walang pag-aalinlangang ang para sa kanya ay pagkahamak at pagkawasak, at siya ay papapasukin sa Impiyernong-Apoy na malalasap niya ang lagablab nito. Dahil walang pag-aalinlangan, noong siya ay nasa daigdig pa ay nagpakalulong siya sa kasiyahan kasama ang kanyang pamilya at napakayabang! Na hindi niya iniisip ang kanyang patutunguhan, na inaakala niyang hindi na siya magbabalik pa sa Allâh (I) na Tagapaglikha na Siyang muling bumuhay sa kanya para sa paghuhukom. Walang pag-aalinlangan, siya ay ibabalik ng Allâh (I) na katulad ng pagkakalikha sa kanya sa una at pagbabayarin siya sa kanyang mga nagawa. Hindi ang kanyang inaakala ang katotohanan, kundi katiyakan, ang kanyang ‘Rabb’ na Tagapaglikha ay Ganap na Nakakikita at Nakababatid sa kanyang naging kalagayan mula sa araw na siya ay nilikha hanggang sa siya ay bubuhayin na mag-uli.
16-19. Sumumpa ang Allâh (I) sa pamamagitan ng pamumula ng kalawakan sa oras ng paglubog ng araw, at sa pamamagitan ng gabi at sa anumang nagsasama-sama sa kadiliman nito na mga gumagapang, mga insekto, mga nagsisiliparan at iba pa, at sa pamamagitan ng buwan kapag nabuo ang liwanag sa kabilugan nito, walang pag-aalinlangan, kayo ay naglalakbay, O kayong mga tao, patungo sa iba’t ibang yugto ng buhay at iba’t ibang kalagayan: mula sa ‘Nutfah,’ tungo sa ‘`Alaqah,’ tungo sa ‘Mudhghah,’ tungo sa pag-ihip o paglalagay ng kaluluwa sa iyong katawan, tungo sa kamatayan, tungo sa pagkabuhay na mag-uli at pagbabalik. At hindi maaari sa sinumang nilikha ng Allâh (I) na manunumpa maliban sa pamamagitan lamang ng Pangalan ng Allâh (I), at kung ito ay kanyang lalabagin, nagkasala siya kung gayon ng kasalanang ‘Shirk’ – pagtatambal o pagsamba ng iba bukod sa Allâh (I).
20-25. Samakatuwid, ano pa ba ang pumipigil sa kanila mula sa paniniwala sa Allâh (I) at sa Muling Pagkabuhay pagkatapos linawin sa kanila ang mga talatang ito? At bakit sila, kapag binigkas sa kanila ang Banal na Qur’ân ay hindi sila nagpapatirapa sa Allâh (I) at hindi nila tinatanggap ang anumang nasa loob nito? Katiyakan, ang pag-uugali ng mga walang pananampalataya ay pagtanggi at paglabag sa katotohanan. At ang Allâh (I) ay Ganap na Nakababatid sa niloloob ng kanilang mga kalooban na pagmamatigas kahit pa alam nila na ang anumang kaalaman na nilalaman ng Banal na Qur’ân ay katotohanan, na kung kaya, ipamalita mo sa kanila, O Muhammad, na ang Allâh (I) na Kataas-taasan ay inihanda sa kanila ang masidhing kaparusahan, subali’t ang mga yaong naniwala sa Allâh (I) at sa Kanyang Sugo at isinagawa nila ang anuman na ipinag-utos sa kanila ng Allâh (I), ay para sa kanila ang gantimpala sa Kabilang-Buhay na walang katapusan at walang kabawasan.
Sunday, May 16, 2010
Sûrat Al-Mutaffifîn
83
LXXXIII – Sûrat Al-Mutaffifîn [Mga Mandaraya]
بسم الله الرحمن الرحيم
Sa Ngalan ng Allâh, ang Pinakamahabagin, ang Napakamaawain at Ganap na Mapagmahal
1-6. Matinding parusa at kapighatian sa mga yaong nandaraya sa sukat at timbang, na mga yaong, kapag sila ay bumili sa mga tao ng bagay na sinusukat o di kaya ay tinitimbang ay hinihingi para sa kanilang mga sarili bilang karapatan ang hustong timbang, at kapag sila naman ang nagbenta sa mga tao ng bagay na sinusukat o di kaya ay tinitimbang ay binabawasan nila ang sukat at timbang nito, na kung kaya, paano pa kaya ang katayuan ng isang nangangamkam sa karapatan ng iba? Katiyakan, mas higit ito na karapat-dapat sa ibinababala ng Allâh (I) na parusa kaysa sa nandaraya lamang sa timbang at sukat. Hindi ba iniisip ng mga nandarayang ito na ang Allâh (I) ay walang pag-aalinlangan na bubuhayin sila na mag-uli at huhukuman sa anuman na kanilang mga nagawa sa Araw na napakatindi ang kalagiman nito? Sa Araw na tatayo ang mga tao sa harapan ng Allâh (I), na sila ay huhukuman, sa kaunti man o marami, at sila ay nasa ilalim ng pangunguntrol ng Allâh (I) na Tagapaglikha ng lahat ng mga nilikha.
7-9. Katiyakan, hindi ang inyong inaakala hinggil sa mga nandaraya ng sukat at timbang, na ito ay hindi mabigat na pananagutan, na kung kaya, magsitigil na kayo sa pagsasagawa nito. Katotohanan, ang patutunguhan ng masasama ay ‘Sijjin’ na isang lugar na napakasikip, at paano mababatid ang pagiging sikip nito? Ito ay nasa Aklat na iniukit ang pagkakasulat na katulad ng numerong itinatak sa kasuotan na hindi na makalilimutan at hindi na mabubura pa.
10-17. Masidhing kaparusahan sa Araw na yaon sa mga walang pananampalataya, na hindi nila pinaniniwalaan ang pagdating ng Araw ng Pagbabayad, at walang sinuman ang hindi naniniwala rito kundi lahat ng masasama na napakaraming kasalanan, na kapag binigkas sa kanya ang mga talata ng Qur’ân, kanyang sasabihin: “Ito ay mga haka-haka ng mga naunang tao.” Ang katotohanan ay hindi ang yaong kanilang inangkin, kundi bagkus ito ay Salita ng Allâh (I) at Kanyang kapahayagan sa Kanyang Propeta, at ang tunay na nakapagtakip sa kanilang mga puso sa di paniniwala ay ang nakabalot dito na kaitiman na siyang nagpaitim ng kanilang budhi dahil sa rami ng kanilang mga nagawang kasalanan. Hindi ang inangkin ng mga walang pananampalataya ang siyang katotohanan, kundi walang pag-aalinlangan, sa Araw ng Muling Pagkabuhay ay lalagyan ng harang sa kanilang harapan upang hindi nila makita ang Allâh (I) na Lumikha sa kanila. Pagkatapos sila ay papapasukin sa Impiyernong-Apoy na malalasap nila ang lagablab nito. Pagkatapos sasabihin sa kanila, “Iyan ang kabayaran ng inyong kinaugalian na pagtanggi.”
18-21. Katotohanan, hindi ang kanilang inaakala na ang Qur’ân ay ginaya lamang mula sa mga naunang tao. Walang pag-aalinlangan, ang mga talaan ng mabubuti ay nasa mataas na antas ng ‘Al-Jannah.’ At ano ang makapagbabatid sa iyo, O Muhammad, kung ano ang mataas na antas na ito? Ang Aklat ng mga mabubuti na ang pagkakasulat ay iniukit na katulad ng numerong itinatak sa kasuotan na hindi na makalilimutan at hindi na mabubura pa, na ito ay nababasa ng mga malalapit sa Allâh (I) na mga anghel sa bawa’t kalangitan.
22-28. Katiyakan, ang mga matatapat at ang mga masunurin ay nasa kasiyahan sa ‘Al-Jannah,’ na sila ay nasa kanilang mga trono, na nakatingin sila sa kanilang ‘Rabb’ na Tagapaglikha, at nakatingin sila sa anumang inihanda sa kanila na kalugud-lugod na bagay na tulad ng kaharian at iba pa, na makikita sa kanilang mga mukha ang liwanag ng kaligayahan, na pinaiinom sila ng malinis na alak na nakasara sa pinagkalagyan nito, na ang pinakaalak nito ay napakabangong amoy na tulad ng ‘musk,’ at dito sa ganitong walang hanggang kaligayahan ay nararapat na makipag-unahan ang sinuman na nagnanais na manguna. At ang inuming ito ay nahahaluan ng sangkap mula sa bukal sa ‘Al-Jannah’ na nakikilala dahil sa taas ng antas nito sa pangalang ‘Tasnîm,’ na isang bukal na inihanda; upang makainom dito ang mga malalapit sa Allâh (I) at malalasap ang tunay na sarap nito.
29-34. Walang pag-alinlangan, yaong mga makasalanan, na kung saan, noong sila ay nasa daigdig pa, minamaliit nila ang mga mananampalataya, at kapag sila ay napadaan sa kanila na mga mananampalataya ay nagbubulung-bulungan sila na may panlalait sa kanila. At kapag nakabalik itong mga makasalanan sa kanilang mga pamilya at mga kamag-anak ay nagbibiruan sila bilang panlalait sa mga mananampalataya. At kapag nakita nila na mga walang pananampalataya ang mga tagasunod ni Propeta Muhammad, na sa katunayan, sila ang tunay na sumunod sa patnubay, kanilang sasabihin: “Katiyakan, sila ang mga ligaw dahil sa pagsunod nila kay Muhammad,” gayong hindi naman ipinadala ng Allâh (I) ang mga makasalanang yaon upang magmanman sa mga tagasunod ni Propeta Muhammad. At sa Araw ng Muling Pagkabuhay ay mamaliitin ng mga naniwala sa Allâh (I), sa Kanyang Sugo at sumunod sa Kanyang batas ang mga walang pananampalataya na katulad ng kanilang ginawang panlalait sa kanila sa daigdig.
35-36. Nasa mga matataas na uri ng trono, nakaupo ang mga mananampalataya na kanilang pinagmamasdan ang anumang ipinagkaloob ng Allâh (I) sa kanila na karangalan, kaligayahan, biyaya sa ‘Al-Jannah,’ at mas higit pang dakila kaysa rito ang kanilang pagtingin sa Dakilang Mukha ng Allâh (I). Na kung kaya, hindi ba pinagbayad lamang ang mga walang pananampalataya – kung ganito ang ginawa sa kanila – nang ganap at sapat na pagbabayad sa anuman na kanilang ginawa sa daigdig na mga kasamaan at mga kasalanan?
LXXXIII – Sûrat Al-Mutaffifîn [Mga Mandaraya]
بسم الله الرحمن الرحيم
Sa Ngalan ng Allâh, ang Pinakamahabagin, ang Napakamaawain at Ganap na Mapagmahal
1-6. Matinding parusa at kapighatian sa mga yaong nandaraya sa sukat at timbang, na mga yaong, kapag sila ay bumili sa mga tao ng bagay na sinusukat o di kaya ay tinitimbang ay hinihingi para sa kanilang mga sarili bilang karapatan ang hustong timbang, at kapag sila naman ang nagbenta sa mga tao ng bagay na sinusukat o di kaya ay tinitimbang ay binabawasan nila ang sukat at timbang nito, na kung kaya, paano pa kaya ang katayuan ng isang nangangamkam sa karapatan ng iba? Katiyakan, mas higit ito na karapat-dapat sa ibinababala ng Allâh (I) na parusa kaysa sa nandaraya lamang sa timbang at sukat. Hindi ba iniisip ng mga nandarayang ito na ang Allâh (I) ay walang pag-aalinlangan na bubuhayin sila na mag-uli at huhukuman sa anuman na kanilang mga nagawa sa Araw na napakatindi ang kalagiman nito? Sa Araw na tatayo ang mga tao sa harapan ng Allâh (I), na sila ay huhukuman, sa kaunti man o marami, at sila ay nasa ilalim ng pangunguntrol ng Allâh (I) na Tagapaglikha ng lahat ng mga nilikha.
7-9. Katiyakan, hindi ang inyong inaakala hinggil sa mga nandaraya ng sukat at timbang, na ito ay hindi mabigat na pananagutan, na kung kaya, magsitigil na kayo sa pagsasagawa nito. Katotohanan, ang patutunguhan ng masasama ay ‘Sijjin’ na isang lugar na napakasikip, at paano mababatid ang pagiging sikip nito? Ito ay nasa Aklat na iniukit ang pagkakasulat na katulad ng numerong itinatak sa kasuotan na hindi na makalilimutan at hindi na mabubura pa.
10-17. Masidhing kaparusahan sa Araw na yaon sa mga walang pananampalataya, na hindi nila pinaniniwalaan ang pagdating ng Araw ng Pagbabayad, at walang sinuman ang hindi naniniwala rito kundi lahat ng masasama na napakaraming kasalanan, na kapag binigkas sa kanya ang mga talata ng Qur’ân, kanyang sasabihin: “Ito ay mga haka-haka ng mga naunang tao.” Ang katotohanan ay hindi ang yaong kanilang inangkin, kundi bagkus ito ay Salita ng Allâh (I) at Kanyang kapahayagan sa Kanyang Propeta, at ang tunay na nakapagtakip sa kanilang mga puso sa di paniniwala ay ang nakabalot dito na kaitiman na siyang nagpaitim ng kanilang budhi dahil sa rami ng kanilang mga nagawang kasalanan. Hindi ang inangkin ng mga walang pananampalataya ang siyang katotohanan, kundi walang pag-aalinlangan, sa Araw ng Muling Pagkabuhay ay lalagyan ng harang sa kanilang harapan upang hindi nila makita ang Allâh (I) na Lumikha sa kanila. Pagkatapos sila ay papapasukin sa Impiyernong-Apoy na malalasap nila ang lagablab nito. Pagkatapos sasabihin sa kanila, “Iyan ang kabayaran ng inyong kinaugalian na pagtanggi.”
18-21. Katotohanan, hindi ang kanilang inaakala na ang Qur’ân ay ginaya lamang mula sa mga naunang tao. Walang pag-aalinlangan, ang mga talaan ng mabubuti ay nasa mataas na antas ng ‘Al-Jannah.’ At ano ang makapagbabatid sa iyo, O Muhammad, kung ano ang mataas na antas na ito? Ang Aklat ng mga mabubuti na ang pagkakasulat ay iniukit na katulad ng numerong itinatak sa kasuotan na hindi na makalilimutan at hindi na mabubura pa, na ito ay nababasa ng mga malalapit sa Allâh (I) na mga anghel sa bawa’t kalangitan.
22-28. Katiyakan, ang mga matatapat at ang mga masunurin ay nasa kasiyahan sa ‘Al-Jannah,’ na sila ay nasa kanilang mga trono, na nakatingin sila sa kanilang ‘Rabb’ na Tagapaglikha, at nakatingin sila sa anumang inihanda sa kanila na kalugud-lugod na bagay na tulad ng kaharian at iba pa, na makikita sa kanilang mga mukha ang liwanag ng kaligayahan, na pinaiinom sila ng malinis na alak na nakasara sa pinagkalagyan nito, na ang pinakaalak nito ay napakabangong amoy na tulad ng ‘musk,’ at dito sa ganitong walang hanggang kaligayahan ay nararapat na makipag-unahan ang sinuman na nagnanais na manguna. At ang inuming ito ay nahahaluan ng sangkap mula sa bukal sa ‘Al-Jannah’ na nakikilala dahil sa taas ng antas nito sa pangalang ‘Tasnîm,’ na isang bukal na inihanda; upang makainom dito ang mga malalapit sa Allâh (I) at malalasap ang tunay na sarap nito.
29-34. Walang pag-alinlangan, yaong mga makasalanan, na kung saan, noong sila ay nasa daigdig pa, minamaliit nila ang mga mananampalataya, at kapag sila ay napadaan sa kanila na mga mananampalataya ay nagbubulung-bulungan sila na may panlalait sa kanila. At kapag nakabalik itong mga makasalanan sa kanilang mga pamilya at mga kamag-anak ay nagbibiruan sila bilang panlalait sa mga mananampalataya. At kapag nakita nila na mga walang pananampalataya ang mga tagasunod ni Propeta Muhammad, na sa katunayan, sila ang tunay na sumunod sa patnubay, kanilang sasabihin: “Katiyakan, sila ang mga ligaw dahil sa pagsunod nila kay Muhammad,” gayong hindi naman ipinadala ng Allâh (I) ang mga makasalanang yaon upang magmanman sa mga tagasunod ni Propeta Muhammad. At sa Araw ng Muling Pagkabuhay ay mamaliitin ng mga naniwala sa Allâh (I), sa Kanyang Sugo at sumunod sa Kanyang batas ang mga walang pananampalataya na katulad ng kanilang ginawang panlalait sa kanila sa daigdig.
35-36. Nasa mga matataas na uri ng trono, nakaupo ang mga mananampalataya na kanilang pinagmamasdan ang anumang ipinagkaloob ng Allâh (I) sa kanila na karangalan, kaligayahan, biyaya sa ‘Al-Jannah,’ at mas higit pang dakila kaysa rito ang kanilang pagtingin sa Dakilang Mukha ng Allâh (I). Na kung kaya, hindi ba pinagbayad lamang ang mga walang pananampalataya – kung ganito ang ginawa sa kanila – nang ganap at sapat na pagbabayad sa anuman na kanilang ginawa sa daigdig na mga kasamaan at mga kasalanan?
Sûrat Al-Infitâr
82
LXXXII – Sûrat Al-Infitâr [Ang Pagkakabiyak (Ng Mga Kalangitan)]
بسم الله الرحمان الرحيم
Sa Ngalan ng Allâh, ang Pinakamahabagin, ang Napakamaawain at Ganap na Mapagmahal
1-5. Kapag nagkabiyak-biyak na ang kalangitan at nasira na ang sistema nito, at kapag nagbagsakan na ang mga bituin, at kapag ang mga karagatan ay nag-umapaw na at sumabog at kumalat na, at kapag ang mga libingan ay ibinaligtad na at binuhay nang mag-uli ang sinumang nandoroon, sa pagkakataong yaon ay mababatid ng lahat ng tao ang lahat ng kanilang ginawa, mula sa kauna-unahan hanggang sa kahuli-hulihang nagawa, at sila ay pagbabayarin para rito
6-8. O ikaw na tao, na hindi naniwala sa Muling Pagkabuhay, ano baga ang nakalinlang sa iyo, upang masamba mo ang iba bukod sa Allâh (I), na ito ang ipinantay mo sa Allâh (I) na Siyang Lumikha sa iyo, na Mapagbigay ng masagana, na karapat-dapat na pasalamatan at sundin? Na Siyang lumikha sa iyo, at ginawa Niyang ganap at matuwid ang pagkalikha sa iyo, at binuo ka Niya upang maisakatuparan mo ang iyong tungkulin, at sa anumang hugis na Kanyang ninais ay hinubog ka Niya.
9-12. Ang katotohanan ay hindi ang yaong sinasabi ninyo, na kayo sa pagsamba ninyo ng iba bukod sa Allâh (I) ay nasa tamang katwiran, kundi kayo ay hindi naniniwala sa Araw ng Paghuhukom at Pagbabayad. Subali’t walang pag-aalinlangan, nasa inyo ang mga anghel na nagmamanman sa inyo na kagalang-galang sa paningin ng Allâh (I) na tagasulat sa anumang ipinagkatiwala sa kanila upang itala ang mga ito sa talaan, at walang anuman silang nakaliligtaan sa anuman na inyong gawain at sa anuman na inyong inilihim, batid nila kung anuman ang inyong ginagawa mabuti man ito o masama.
13. Katiyakan, ang mga nagpapatupad ng karapatan ng Allâh (I) at karapatan ng Kanyang mga nilikha ang siyang nasa tunay na kasiyahan.
14-16. At katiyakan, ang mga masasama na sila ang mga yaong nagkulang sa kanilang pagpapatupad sa karapatan ng Allâh (I) at karapatan ng Kanyang mga alipin ang siyang nasa Impiyernong-Apoy, na sinusunog sila ng lagablab nito sa Araw ng Pagbabayad, at kailanman ay hindi sila maaaring lumiban mula sa parusa sa Impiyernong-Apoy, at hindi sila makakawala rito, at hindi rin sila mamamatay.
17-19. At ano ba ang makapagpapabatid sa iyo hinggil sa kadakilaan ng Araw ng Paghuhukom, at muli, ano ba ang makapagpapabatid sa iyo hinggil sa kadakilaan ng Araw ng Paghuhukom? Sa Araw ng Paghuhukom ay wala nang magagawa ang sinuman para sa kapakinabangan ng sinuman, at ang Pangunguntrol sa Araw na yaon ay Pagmamay-ari lamang ng Allâh (I) na Bukod-Tangi na hindi nagagapi ng kahit na sino, at hindi mapipigil at hindi madaraig ng sinuman.
LXXXII – Sûrat Al-Infitâr [Ang Pagkakabiyak (Ng Mga Kalangitan)]
بسم الله الرحمان الرحيم
Sa Ngalan ng Allâh, ang Pinakamahabagin, ang Napakamaawain at Ganap na Mapagmahal
1-5. Kapag nagkabiyak-biyak na ang kalangitan at nasira na ang sistema nito, at kapag nagbagsakan na ang mga bituin, at kapag ang mga karagatan ay nag-umapaw na at sumabog at kumalat na, at kapag ang mga libingan ay ibinaligtad na at binuhay nang mag-uli ang sinumang nandoroon, sa pagkakataong yaon ay mababatid ng lahat ng tao ang lahat ng kanilang ginawa, mula sa kauna-unahan hanggang sa kahuli-hulihang nagawa, at sila ay pagbabayarin para rito
6-8. O ikaw na tao, na hindi naniwala sa Muling Pagkabuhay, ano baga ang nakalinlang sa iyo, upang masamba mo ang iba bukod sa Allâh (I), na ito ang ipinantay mo sa Allâh (I) na Siyang Lumikha sa iyo, na Mapagbigay ng masagana, na karapat-dapat na pasalamatan at sundin? Na Siyang lumikha sa iyo, at ginawa Niyang ganap at matuwid ang pagkalikha sa iyo, at binuo ka Niya upang maisakatuparan mo ang iyong tungkulin, at sa anumang hugis na Kanyang ninais ay hinubog ka Niya.
9-12. Ang katotohanan ay hindi ang yaong sinasabi ninyo, na kayo sa pagsamba ninyo ng iba bukod sa Allâh (I) ay nasa tamang katwiran, kundi kayo ay hindi naniniwala sa Araw ng Paghuhukom at Pagbabayad. Subali’t walang pag-aalinlangan, nasa inyo ang mga anghel na nagmamanman sa inyo na kagalang-galang sa paningin ng Allâh (I) na tagasulat sa anumang ipinagkatiwala sa kanila upang itala ang mga ito sa talaan, at walang anuman silang nakaliligtaan sa anuman na inyong gawain at sa anuman na inyong inilihim, batid nila kung anuman ang inyong ginagawa mabuti man ito o masama.
13. Katiyakan, ang mga nagpapatupad ng karapatan ng Allâh (I) at karapatan ng Kanyang mga nilikha ang siyang nasa tunay na kasiyahan.
14-16. At katiyakan, ang mga masasama na sila ang mga yaong nagkulang sa kanilang pagpapatupad sa karapatan ng Allâh (I) at karapatan ng Kanyang mga alipin ang siyang nasa Impiyernong-Apoy, na sinusunog sila ng lagablab nito sa Araw ng Pagbabayad, at kailanman ay hindi sila maaaring lumiban mula sa parusa sa Impiyernong-Apoy, at hindi sila makakawala rito, at hindi rin sila mamamatay.
17-19. At ano ba ang makapagpapabatid sa iyo hinggil sa kadakilaan ng Araw ng Paghuhukom, at muli, ano ba ang makapagpapabatid sa iyo hinggil sa kadakilaan ng Araw ng Paghuhukom? Sa Araw ng Paghuhukom ay wala nang magagawa ang sinuman para sa kapakinabangan ng sinuman, at ang Pangunguntrol sa Araw na yaon ay Pagmamay-ari lamang ng Allâh (I) na Bukod-Tangi na hindi nagagapi ng kahit na sino, at hindi mapipigil at hindi madaraig ng sinuman.
Sûrat At-Takwîr
81
LXXXI – Sûrat At-Takwîr [Ang Pagpulupot]
بسم الله الرحمن الرحيم
Sa Ngalan ng Allâh, ang Pinakamahabagin, ang Napakamaawain at Ganap na Mapagmahal
1-14. Kapag ang araw ay nag-kuwwirat – umikot nang papulupot hanggang sa ito ay kumuyumos at pagkatapos ay titilapon nang biglaan at mawalan na ito ng liwanag, at kapag ang mga bituin ay nagkandalaglagan at nawala na rin ang ningning nito, at kapag ang mga kabundukan ay pinagalaw na sa ibabaw ng kalupaan at parang alikabok na lamang na nagliliparan, at kapag ang mga babaeng kamelyo na mga buntis ay pinabayaan na lamang at hindi na pinag-ukulan ng pansin, at kapag ang mga iba’t ibang mababangis na hayop ay nagsama-sama na at nagkahalu-halo; upang pagagantihin ng Allâh (I) ang isa sa isa, at kapag ang mga karagatan ay umapaw at pagkatapos ay sasabog at kakalat, at kapag pinagsama-sama na ang mga kaluluwa na magkakatulad (na ang kaluluwa ng mga mabubuti ay magkakasama at ganoon din ang mga masasama ay magkakasama rin), at kapag ang batang babaing sanggol na inilibing nang buhay ay tatanungin sa Araw ng Muling Pagkabuhay ng tanong bilang pagpapagaan ng kalooban, at bilang pagsindak sa sinumang naglibing sa kanya: kung ano ba ang kasalanan niya at bakit siya inilibing nang buhay, at kapag ilalantad na ang mga talaan ng gawain, at kapag ang kalangitan ay aalisin na at tatanggalin na sa kinaroroonan nito, at kapag ang Impiyernong-Apoy ay sinilaban na at pagliliyabin, at kapag ang ‘Al-Jannah’ (Hardin) na tahanan ng kasiyahan ay ilalapit na sa mga maninirahan dito na mga matatakutin sa Allâh (I), at kapag ito ay nangyari, matitiyak na at matatagpuan na ng bawa’t tao kung ano ang bunga ng kanyang nagawa, mabuti man ito o masama.
15-21. Sumumpa ang Allâh (I) sa pamamagitan ng mga bituin na nakatago ang liwanag nito sa araw (‘day’), at sa mga planeta na nakalutang na itinatago ang mga sarili nito sa kanilang mga nililigiran, at sa pamamagitan ng gabi habang dumarating ang dilim nito, at ang umaga kapag lumitaw na ang liwanag nito, katotohanan, ang Qur’ân ay ipinararating ng kagalang-galang na Sugo – na siya ay si Anghel Jibril – na nagtatangan ng lakas sa pagpapatupad ng anumang ipinag-utos sa kanya, na nagtataglay ng mataas na antas sa Allâh (I) na Siyang ‘Rabb’ ng ‘`Arsh’ [ang Trono ng Allâh (I) na angkop sa Kanyang Kamaharlikaan], na siya (Jibril) ay sinusunod ng mga anghel, na ipinagkatiwala sa kanya ang kapayahagan na siya ay bumababa na dala-dala ito.
22-25. At si Muhammad na kilala ninyo ay hindi siya nasisiraan ng bait, at katiyakan, nakita ni Muhammad si Anghel Jibril na dala-dala sa kanya ang mensahe, na siya ay nasa dakilang kalawakan (‘Horizon’ – Abot-Tanaw na nasa dakong silangan), na siya ay hindi nagmamaramot sa pagpaparating ng kapahayagan, at ang Qur’ân na ito ay hindi salita ng isinumpang ‘Shaytân’ na inilayo mula sa Awa ng Allâh (I), kundi ito ay Salita ng Allâh (I) at Kanyang kapahayagan.
26-29. Kung gayon, saan na ba nakarating ang inyong kaisipan sa pagpapasinungaling sa Qur’ân pagkatapos nitong mga matitibay na mga katibayan? Ito ay walang iba kundi aral mula sa Allâh (I) sa lahat ng sangkatauhan sa sinumang nagnanais mula sa inyo na magpakatuwid sa katotohanan at tamang paniniwala, at ang anuman na nanaisin ninyo na pagpapakatuwid ay hindi kayo magkakaroon ng kakayahan para rito, kung ito ay hindi gugustuhin ng Allâh (I) na ‘Rabb’ na Tagapaglikha ng lahat ng nilalang.
LXXXI – Sûrat At-Takwîr [Ang Pagpulupot]
بسم الله الرحمن الرحيم
Sa Ngalan ng Allâh, ang Pinakamahabagin, ang Napakamaawain at Ganap na Mapagmahal
1-14. Kapag ang araw ay nag-kuwwirat – umikot nang papulupot hanggang sa ito ay kumuyumos at pagkatapos ay titilapon nang biglaan at mawalan na ito ng liwanag, at kapag ang mga bituin ay nagkandalaglagan at nawala na rin ang ningning nito, at kapag ang mga kabundukan ay pinagalaw na sa ibabaw ng kalupaan at parang alikabok na lamang na nagliliparan, at kapag ang mga babaeng kamelyo na mga buntis ay pinabayaan na lamang at hindi na pinag-ukulan ng pansin, at kapag ang mga iba’t ibang mababangis na hayop ay nagsama-sama na at nagkahalu-halo; upang pagagantihin ng Allâh (I) ang isa sa isa, at kapag ang mga karagatan ay umapaw at pagkatapos ay sasabog at kakalat, at kapag pinagsama-sama na ang mga kaluluwa na magkakatulad (na ang kaluluwa ng mga mabubuti ay magkakasama at ganoon din ang mga masasama ay magkakasama rin), at kapag ang batang babaing sanggol na inilibing nang buhay ay tatanungin sa Araw ng Muling Pagkabuhay ng tanong bilang pagpapagaan ng kalooban, at bilang pagsindak sa sinumang naglibing sa kanya: kung ano ba ang kasalanan niya at bakit siya inilibing nang buhay, at kapag ilalantad na ang mga talaan ng gawain, at kapag ang kalangitan ay aalisin na at tatanggalin na sa kinaroroonan nito, at kapag ang Impiyernong-Apoy ay sinilaban na at pagliliyabin, at kapag ang ‘Al-Jannah’ (Hardin) na tahanan ng kasiyahan ay ilalapit na sa mga maninirahan dito na mga matatakutin sa Allâh (I), at kapag ito ay nangyari, matitiyak na at matatagpuan na ng bawa’t tao kung ano ang bunga ng kanyang nagawa, mabuti man ito o masama.
15-21. Sumumpa ang Allâh (I) sa pamamagitan ng mga bituin na nakatago ang liwanag nito sa araw (‘day’), at sa mga planeta na nakalutang na itinatago ang mga sarili nito sa kanilang mga nililigiran, at sa pamamagitan ng gabi habang dumarating ang dilim nito, at ang umaga kapag lumitaw na ang liwanag nito, katotohanan, ang Qur’ân ay ipinararating ng kagalang-galang na Sugo – na siya ay si Anghel Jibril – na nagtatangan ng lakas sa pagpapatupad ng anumang ipinag-utos sa kanya, na nagtataglay ng mataas na antas sa Allâh (I) na Siyang ‘Rabb’ ng ‘`Arsh’ [ang Trono ng Allâh (I) na angkop sa Kanyang Kamaharlikaan], na siya (Jibril) ay sinusunod ng mga anghel, na ipinagkatiwala sa kanya ang kapayahagan na siya ay bumababa na dala-dala ito.
22-25. At si Muhammad na kilala ninyo ay hindi siya nasisiraan ng bait, at katiyakan, nakita ni Muhammad si Anghel Jibril na dala-dala sa kanya ang mensahe, na siya ay nasa dakilang kalawakan (‘Horizon’ – Abot-Tanaw na nasa dakong silangan), na siya ay hindi nagmamaramot sa pagpaparating ng kapahayagan, at ang Qur’ân na ito ay hindi salita ng isinumpang ‘Shaytân’ na inilayo mula sa Awa ng Allâh (I), kundi ito ay Salita ng Allâh (I) at Kanyang kapahayagan.
26-29. Kung gayon, saan na ba nakarating ang inyong kaisipan sa pagpapasinungaling sa Qur’ân pagkatapos nitong mga matitibay na mga katibayan? Ito ay walang iba kundi aral mula sa Allâh (I) sa lahat ng sangkatauhan sa sinumang nagnanais mula sa inyo na magpakatuwid sa katotohanan at tamang paniniwala, at ang anuman na nanaisin ninyo na pagpapakatuwid ay hindi kayo magkakaroon ng kakayahan para rito, kung ito ay hindi gugustuhin ng Allâh (I) na ‘Rabb’ na Tagapaglikha ng lahat ng nilalang.
Sûrat `Abasa
80
LXXX – Sûrat `Abasa [Nagkunot ng Noo]
بسم الله الرحمن الرحيم
Sa Ngalan ng Allâh, ang Pinakamahabagin, ang Napakamaawain at Ganap na Mapagmahal
1-2. Nakita ang pagkunot ng noo at pagbabago sa mukha ng Sugo ng Allâh at pagtalikod mula sa bulag na si `Abdullah Ibn Ummi Makhtoum na dumating sa kanya na humihingi ng gabay, habang ang Sugo ng Allâh ay abala sa paghikayat ng mga matataas na Quraysh tungo sa Islâm.
3-4. At ano bang bagay ang makapagpapabatid sa iyo sa katotohanan hinggil sa kanya? Na maaaring siya sa kanyang pagtatanong ay maging dalisay ang kanyang sarili mula sa kasalanan, o di kaya ay magkaroon siya ng karagdagang aral at mga babala.
5-7. Subali’t siya na hindi nangangailangan ng iyong gabay dahil iniisip niyang siya’y malaya dahil sa kanyang yaman at tinataglay na mataas na antas sa lipunan, siya ang mas pinagtuunan mo ng pansin at pinakikinggan ang kanyang sinasabi, ano baga ang halaga sa iyo kung hindi niya lilinisin ang kanyang sarili mula sa maling paniniwala?
8-16. At siya naman na nananabik sa pakikipagtagpo sa iyo, at natatakot sa Allâh (I) mula sa kakulangan niya sa mga patnubay, ay siya naman ang hindi mo pinagkaabalahan at mas binigyan mo ng pansin ang iba. Hindi nararapat na ganoon ang iyong ginawa, O Muhammad, katiyakan, ang kabanatang ito ng Banal na Qur’ân ay bilang pagpapayo sa iyo at sa lahat ng nagnais ng pagpapayo. Na kung kaya, sinuman ang nagnais ay purihin niya ang Allâh (I) at sumunod sa Kanyang kapahayagan. At itong kapahayagan na Banal na Qur’ân ay nasa mga dakilang talaan na napakataas ng antas at napakarangal na malinis mula sa anumang dungis ng pagdaragdag at pagbabawas, na nasa mga kamay ng mga anghel na tagasulat, na mga tagapagdala ng mensahe sa pagitan ng Allâh (I) at ng Kanyang nilikha, sila (mga anghel) ay kagalang-galang na nilikha, ang kanilang katangian at mga gawain ay pagiging masunurin at dalisay.
17-23. Isinumpa ang taong walang pananampalataya at pinarusahan, napakatindi ng kanyang paglabag sa Allâh (I) na Tagapaglikha! Hindi ba niya napagmasdan kung saang bagay siya nagmula noong una siyang nilikha ng Allâh (I)? Nilikha siya ng Allâh (I) mula sa isang patak na lusaw na bagay, na ito ay semilya, na kasunod noon ay itinakda ang mga yugto ng kanyang buhay at tamang sukat at hugis, pagkatapos ay ipinakita sa kanya ang daan ng mabuti at masama, pagkatapos ay sinanhi Niya na siya ay mamatay at ginawan siya ng lugar para kanyang paglilibingan, pagkatapos kapag ninais na ng Allâh (I) ay bubuhayin siya na mag-uli at ibabalik pagkatapos ng kamatayan para sa paghuhukom at pagbabayad.
Ang katotohanan ay hindi ang yaong sinabi at ginawa nang walang pananampalataya, dahil hindi niya isinagawa ang iniutos ng Allâh (I) sa kanya na tamang paniniwala at pagpapatupad ng pagsunod sa Kanya.
24-32. Pagmasdan ng tao: kung paano nilikha ang kanyang kinakain na ito ang bumubuhay sa kanya. Katiyakan, ibinuhos Namin sa kalupaan ang tubig nang tamang pagkabuhos nito, pagkatapos ay biniyak Namin ito upang sumibol mula rito ang iba’t ibang pananim, at sa pamamagitan nito pinasibol Namin ang mga butil, at mga ubas, at mga damuhan para sa mga hayop, at mga ‘zayton’ (oliba), at mga puno ng palmera ng datiles, at malalagong mga puno ng mga hardin, at mga bunga (o prutas) na iba’t ibang uri at mga halamanan, at mga ‘abb’ (mga ‘herbs’ o damong-gamot at iba pa), upang kayo ay masisiyahan sa mga biyayang ito, kayo at ang inyong mga alagang hayop.
33-37. At kapag dumating ang kagimbal-gimbal na ingay sa Araw ng Muling Pagkabuhay na mabibingi sa pamamagitan ng kagimbal-gimbal na ingay na ito ang lahat ng pandinig, sa Araw na tatakasan ng tao, dahil sa kalagim-lagim na pangyayari sa Araw na ito, ang kanyang kapatid, ang kanyang ina at ang kanyang ama, at ang kanyang asawa at ang kanyang mga anak. Bawa’t isa sa kanila sa Araw na yaon ay sarili lamang niya ang kanyang pagtutuunan ng pansin at wala na siyang pakialam sa iba.
38-42. Ang mga mukha ng mga masasaya sa Araw na yaon ay mga maaliwalas na kumikinang sa matinding kasiyahan, at ang mga mukha naman na mga nasa kapighatian ng Impiyerno ay mga madidilim at maiitim, na pinagtakluban ito ng kapighatian. Sila na ganito ang katangian ay sila ang mga yaong binalewala ang mga biyaya ng Allâh (I) at hindi pinaniwalaan ang Kanyang mga talata at naghimagsik sa pakikipaglaban sa Allâh (I) sa pamamagitan ng pagtanggi at pagsagawa ng sukdulang kasamaan.
LXXX – Sûrat `Abasa [Nagkunot ng Noo]
بسم الله الرحمن الرحيم
Sa Ngalan ng Allâh, ang Pinakamahabagin, ang Napakamaawain at Ganap na Mapagmahal
1-2. Nakita ang pagkunot ng noo at pagbabago sa mukha ng Sugo ng Allâh at pagtalikod mula sa bulag na si `Abdullah Ibn Ummi Makhtoum na dumating sa kanya na humihingi ng gabay, habang ang Sugo ng Allâh ay abala sa paghikayat ng mga matataas na Quraysh tungo sa Islâm.
3-4. At ano bang bagay ang makapagpapabatid sa iyo sa katotohanan hinggil sa kanya? Na maaaring siya sa kanyang pagtatanong ay maging dalisay ang kanyang sarili mula sa kasalanan, o di kaya ay magkaroon siya ng karagdagang aral at mga babala.
5-7. Subali’t siya na hindi nangangailangan ng iyong gabay dahil iniisip niyang siya’y malaya dahil sa kanyang yaman at tinataglay na mataas na antas sa lipunan, siya ang mas pinagtuunan mo ng pansin at pinakikinggan ang kanyang sinasabi, ano baga ang halaga sa iyo kung hindi niya lilinisin ang kanyang sarili mula sa maling paniniwala?
8-16. At siya naman na nananabik sa pakikipagtagpo sa iyo, at natatakot sa Allâh (I) mula sa kakulangan niya sa mga patnubay, ay siya naman ang hindi mo pinagkaabalahan at mas binigyan mo ng pansin ang iba. Hindi nararapat na ganoon ang iyong ginawa, O Muhammad, katiyakan, ang kabanatang ito ng Banal na Qur’ân ay bilang pagpapayo sa iyo at sa lahat ng nagnais ng pagpapayo. Na kung kaya, sinuman ang nagnais ay purihin niya ang Allâh (I) at sumunod sa Kanyang kapahayagan. At itong kapahayagan na Banal na Qur’ân ay nasa mga dakilang talaan na napakataas ng antas at napakarangal na malinis mula sa anumang dungis ng pagdaragdag at pagbabawas, na nasa mga kamay ng mga anghel na tagasulat, na mga tagapagdala ng mensahe sa pagitan ng Allâh (I) at ng Kanyang nilikha, sila (mga anghel) ay kagalang-galang na nilikha, ang kanilang katangian at mga gawain ay pagiging masunurin at dalisay.
17-23. Isinumpa ang taong walang pananampalataya at pinarusahan, napakatindi ng kanyang paglabag sa Allâh (I) na Tagapaglikha! Hindi ba niya napagmasdan kung saang bagay siya nagmula noong una siyang nilikha ng Allâh (I)? Nilikha siya ng Allâh (I) mula sa isang patak na lusaw na bagay, na ito ay semilya, na kasunod noon ay itinakda ang mga yugto ng kanyang buhay at tamang sukat at hugis, pagkatapos ay ipinakita sa kanya ang daan ng mabuti at masama, pagkatapos ay sinanhi Niya na siya ay mamatay at ginawan siya ng lugar para kanyang paglilibingan, pagkatapos kapag ninais na ng Allâh (I) ay bubuhayin siya na mag-uli at ibabalik pagkatapos ng kamatayan para sa paghuhukom at pagbabayad.
Ang katotohanan ay hindi ang yaong sinabi at ginawa nang walang pananampalataya, dahil hindi niya isinagawa ang iniutos ng Allâh (I) sa kanya na tamang paniniwala at pagpapatupad ng pagsunod sa Kanya.
24-32. Pagmasdan ng tao: kung paano nilikha ang kanyang kinakain na ito ang bumubuhay sa kanya. Katiyakan, ibinuhos Namin sa kalupaan ang tubig nang tamang pagkabuhos nito, pagkatapos ay biniyak Namin ito upang sumibol mula rito ang iba’t ibang pananim, at sa pamamagitan nito pinasibol Namin ang mga butil, at mga ubas, at mga damuhan para sa mga hayop, at mga ‘zayton’ (oliba), at mga puno ng palmera ng datiles, at malalagong mga puno ng mga hardin, at mga bunga (o prutas) na iba’t ibang uri at mga halamanan, at mga ‘abb’ (mga ‘herbs’ o damong-gamot at iba pa), upang kayo ay masisiyahan sa mga biyayang ito, kayo at ang inyong mga alagang hayop.
33-37. At kapag dumating ang kagimbal-gimbal na ingay sa Araw ng Muling Pagkabuhay na mabibingi sa pamamagitan ng kagimbal-gimbal na ingay na ito ang lahat ng pandinig, sa Araw na tatakasan ng tao, dahil sa kalagim-lagim na pangyayari sa Araw na ito, ang kanyang kapatid, ang kanyang ina at ang kanyang ama, at ang kanyang asawa at ang kanyang mga anak. Bawa’t isa sa kanila sa Araw na yaon ay sarili lamang niya ang kanyang pagtutuunan ng pansin at wala na siyang pakialam sa iba.
38-42. Ang mga mukha ng mga masasaya sa Araw na yaon ay mga maaliwalas na kumikinang sa matinding kasiyahan, at ang mga mukha naman na mga nasa kapighatian ng Impiyerno ay mga madidilim at maiitim, na pinagtakluban ito ng kapighatian. Sila na ganito ang katangian ay sila ang mga yaong binalewala ang mga biyaya ng Allâh (I) at hindi pinaniwalaan ang Kanyang mga talata at naghimagsik sa pakikipaglaban sa Allâh (I) sa pamamagitan ng pagtanggi at pagsagawa ng sukdulang kasamaan.
Sûrat An-Nâzi`ât
79
LXXIX – Sûrat An-Nâzi`ât [Yaong Mga Humahablot (Ng Mga Kaluluwa)]
بسم الله الرحمن الرحيم
Sa Ngalan ng Allâh, ang Pinakamahabagin, ang Napakamaawain at Ganap na Mapagmahal
1-7. Sumumpa ang Allâh (I) sa pamamagitan ng mga anghel na humahablot sa mga kaluluwa ng mga walang pananampalataya nang masidhing paghahablot sa oras ng kanilang kamatayan, at sa mga anghel na malumanay na may pag-iingat na kinukuha ang mga kaluluwa ng mga mananampalataya, at sa mga anghel na lumulutang (lumalangoy) habang sila ay bumababa mula sa kalangitan o umaakyat patungo roon, at kasunod kaagad nito ay sumumpa rin ang Allâh (I) sa pamamagitan ng mga anghel na nakikipag-unahan sa mga ‘Shaytân’ sa pagdala ng kapahayagan tungo sa mga Propeta; upang ito ay hindi manakaw sa kanila, at pagkatapos kasunod kaagad din nito ang panunumpang muli ng Allâh (I) sa pamamagitan ng mga anghel na nagpapatupad sa utos ng kanilang ‘Rabb’ na Tagapaglikha na ipinagkatiwala sa kanila na pangangasiwa sa Kanyang mga nilikha – at hindi maaaring manumpa ang sinumang nilikha sa ibang pangalan maliban sa Pangalan ng ‘Rabb’ na Tagapaglikha, Allâh (I), na kung kaya, sinuman ang nakagawa nito ay nagkasala ng pagtatambal (‘shirk’) – samakatuwid, walang pag-aalinlangan, kayong lahat na mga nilikha ay bubuhayin na mag-uli at huhukuman, sa Araw na yayanig nang napakasidhi ang kalupaan at ang mga kabundukan sa unang pag-ihip ng ‘Sur’ (trumpeta) upang sanhiin na mamatay ang lahat ng may buhay, at susundan ito ng pangalawang pag-ihip ng trumpeta upang buhayin naman na mag-uli ang mga namatay.
8-9. Ang mga puso ng mga walang pananampalataya sa Araw na yaon ay kakaba nang labis-labis dahil sa tindi ng pagkatakot, ang kanilang mga mata naman ay nakatungo na abang-aba dahil sa kagimbal-gimbal na nakikita nito.
10-12. Sasabihin nila na hindi naniwala sa Pagkabuhay na Mag-uli: “Maibabalik pa ba kaming muli pagkatapos ng aming kamatayan tungo sa dati naming kalagayan na katulad nang kami ay nabubuhay sa kalupaan? At maibabalik pa ba kami samantalang ang aming mga buto ay nadurog na at naging alikabok?” Sasabihin nila: “Kung gayon, ang aming pagbabalik sa ganoong kalagayan ay kapighatian at pagiging talunan!”
13-14. Walang pag-aalinlangan, sa pamamagitan lamang ng isang pag-ihip ng trumpeta ay kaagad na matatagpuan nila ang kanilang mga sarili na mga buhay na nasa ibabaw ng kalupaan pagkatapos nilang manatili na mga patay sa ilalim nito.
15. May dumating ba sa iyo, O Muhammad, na kuwento hinggil kay Mousã (Moises u)?
16-19. Noong tinawag siya ng kanyang ‘Rabb’ na Tagapaglikha, doon sa dalisay at mabiyayang lambak ng Tuwâ, na sinabi sa kanya: “Magtungo ka kay Fir`âwn, dahil walang pag-aalinlangan, lumampas na sa hangganan ang kanyang paghihimagsik.” At sabihin mo sa kanya: “Nagnanais ka pa ba na linisin ang iyong sarili mula sa mga kasalanan upang pasukin ang iyong puso ng tamang paniniwala, at ginagabayan kita tungo sa pagsunod sa iyong ‘Rabb’ na Tagapaglikha upang magkaroon ka ng takot sa Kanya at mapag-ingatan ang Kanyang kaparusahan?”
20-22. Ipinakita ni Mousã (u) kay Fir`âwn ang dakilang palatandaan: ang tungkod at ang kamay, subali’t pinasinungalingan ni Fir`âwn ang Propeta ng Allâh na si Mousã (u), at nilabag niya ang kanyang ‘Rabb’ na Tagapaglikha, ang Allâh (I) na Kataas-taasan, pagkatapos ay tumalikod na tinanggihan ang tamang paniniwala na siya ay nagsumigasig sa paglabag kay Mousã (u).
23-26. At kaagad na tinipon niya ang mga tao sa kanyang kaharian at siya ay nanawagan sa kanila, at kanyang sinabi: “Ako ang inyong ‘rabb’ na kataas-taasan na wala nang hihigit pa kaysa sa akin,” na kung kaya, ginantihan siya ng Allâh (I) ng kaparusahan mula sa Kanya rito sa daigdig at sa Kabilang-Buhay, at ginawa siya bilang aral at paalaala at babala sa mga katulad niya na naghimagsik. Katiyakan, si Fir`âwn at ang anumang nangyari sa kanya na parusa ay aral sa sinumang naghahangad ng pagpapayo at lumalayo sa anumang makapagpapahamak sa kanya.
27-33. Ang inyo bang pagkabuhay na mag-uli, O kayong mga tao, ay mas mahirap sa inyong paningin kaysa paglikha ng kalangitan? Na iniangat ito sa inyong itaas na katulad ng pagkakatayo ng matatag na gusali, na nakataas na bubong na nasa himpapawid na nilikha nang ganap na walang pagkakabaluktot at walang kapuwang-puwang, at pinadilim Niya ang gabi nito sa pamamagitan ng paglubog ng araw, at pinalitaw naman Niya ang liwanag nito sa pamamagitan ng pagsikat ng araw.
At ang kalupaan pagkatapos ng pagkalikha ng kalangitan ay ginawa Niyang palatag, at iniimbak Niya roon ang anumang kapaki-pakinabang, at pinabubulwak Niya ang mga bukal ng tubig, at pinasibol Niya ang anumang pananim na ipinakakain sa anumang alagang hayop, at itinalusok Niya sa ilalim nito ang mga kabundukan upang maging matatag at di-yumanig ang kalupaan. Nilikha Niya ang lahat ng mga biyayang ito upang maging kapakinabangan ninyo at ng inyong mga inaalagang hayop.
[Katiyakan, ang paglikha o pagbuhay na mag-uli sa inyong lahat sa Araw ng Muling Pagkabuhay kung tutuusin ay mas madali sa paningin ng Allâh (I) kaysa sa unang paglikha ng mga ito, subali’t ang lahat ng ito ay napakadali sa paningin ng Allâh (I), pare-pareho na walang mahirap likhain.]
34-36. Subali’t kapag dumating ang kagimbal-gimbal na pangyayari, na ito ay ang Araw ng Muling Pagkabuhay sa Ikalawang Pag-ihip, at doon ay maalaala ng tao kung ano ang kanyang pinagpunyagian, ipakikita sa kanya ang lahat ng kanyang ginawa, mabuti man o masama, na ito ay kanyang mapagtatanto at aaminin, at ilalantad ang Impiyernong-Apoy na makikita ito nang harapan ng sinumang karapat-dapat na makakita nito.
37-39. Samakatuwid, sinuman ang naghimagsik laban sa kautusan ng Allâh (I), at mas ninais niya ang makamundong buhay kaysa sa Kabilang-Buhay, walang pag-aalinlangang ang kanyang patutunguhan ay Impiyernong-Apoy.
40-41. Subali’t sa kanya na nagkaroon ng takot sa pakikipagharap sa kanyang ‘Rabb’ na Tagapaglikha para sa paghuhukom, at pinigilan niya ang kanyang sarili sa lahat ng masamang pagnanasa, walang pag-aalinlangan, ang ‘Al-Jannah’ (Hardin) ang kanyang magiging tahanan.
42-46. Tinatanong ka ng mga walang pananampalataya, O Muhammad – bilang pagmamaliit – hinggil sa Oras ng pagdating ng pagkagunaw ng daigdig, na sila ay binabalaan mo hinggil sa bagay na ito. Wala sa iyo ang kahit na anumang kaalaman hinggil sa bagay na ito, bagkus ang kaalaman hinggil dito ay bukod-tanging nasa Allâh (I) lamang, at walang pag-aalinlangan, ang tungkulin mo lamang hinggil sa Oras ng pagkagunaw ng daigdig ay balaan ang sinumang natatakot hinggil dito, na sa Araw na makikita nila ang pagkagunaw ng daigdig na para bagang sila ay hindi nanatili sa buhay sa daigdig; dahil sa tindi ng Oras na ito kundi parang katulad lamang ng pagitan ng ‘Dhuhr’ (tanghali) at ‘Maghreb’ (paglubog ng araw), o di kaya ay sa pagitan ng pagsikat ng araw hanggang tanghaling tapat.
LXXIX – Sûrat An-Nâzi`ât [Yaong Mga Humahablot (Ng Mga Kaluluwa)]
بسم الله الرحمن الرحيم
Sa Ngalan ng Allâh, ang Pinakamahabagin, ang Napakamaawain at Ganap na Mapagmahal
1-7. Sumumpa ang Allâh (I) sa pamamagitan ng mga anghel na humahablot sa mga kaluluwa ng mga walang pananampalataya nang masidhing paghahablot sa oras ng kanilang kamatayan, at sa mga anghel na malumanay na may pag-iingat na kinukuha ang mga kaluluwa ng mga mananampalataya, at sa mga anghel na lumulutang (lumalangoy) habang sila ay bumababa mula sa kalangitan o umaakyat patungo roon, at kasunod kaagad nito ay sumumpa rin ang Allâh (I) sa pamamagitan ng mga anghel na nakikipag-unahan sa mga ‘Shaytân’ sa pagdala ng kapahayagan tungo sa mga Propeta; upang ito ay hindi manakaw sa kanila, at pagkatapos kasunod kaagad din nito ang panunumpang muli ng Allâh (I) sa pamamagitan ng mga anghel na nagpapatupad sa utos ng kanilang ‘Rabb’ na Tagapaglikha na ipinagkatiwala sa kanila na pangangasiwa sa Kanyang mga nilikha – at hindi maaaring manumpa ang sinumang nilikha sa ibang pangalan maliban sa Pangalan ng ‘Rabb’ na Tagapaglikha, Allâh (I), na kung kaya, sinuman ang nakagawa nito ay nagkasala ng pagtatambal (‘shirk’) – samakatuwid, walang pag-aalinlangan, kayong lahat na mga nilikha ay bubuhayin na mag-uli at huhukuman, sa Araw na yayanig nang napakasidhi ang kalupaan at ang mga kabundukan sa unang pag-ihip ng ‘Sur’ (trumpeta) upang sanhiin na mamatay ang lahat ng may buhay, at susundan ito ng pangalawang pag-ihip ng trumpeta upang buhayin naman na mag-uli ang mga namatay.
8-9. Ang mga puso ng mga walang pananampalataya sa Araw na yaon ay kakaba nang labis-labis dahil sa tindi ng pagkatakot, ang kanilang mga mata naman ay nakatungo na abang-aba dahil sa kagimbal-gimbal na nakikita nito.
10-12. Sasabihin nila na hindi naniwala sa Pagkabuhay na Mag-uli: “Maibabalik pa ba kaming muli pagkatapos ng aming kamatayan tungo sa dati naming kalagayan na katulad nang kami ay nabubuhay sa kalupaan? At maibabalik pa ba kami samantalang ang aming mga buto ay nadurog na at naging alikabok?” Sasabihin nila: “Kung gayon, ang aming pagbabalik sa ganoong kalagayan ay kapighatian at pagiging talunan!”
13-14. Walang pag-aalinlangan, sa pamamagitan lamang ng isang pag-ihip ng trumpeta ay kaagad na matatagpuan nila ang kanilang mga sarili na mga buhay na nasa ibabaw ng kalupaan pagkatapos nilang manatili na mga patay sa ilalim nito.
15. May dumating ba sa iyo, O Muhammad, na kuwento hinggil kay Mousã (Moises u)?
16-19. Noong tinawag siya ng kanyang ‘Rabb’ na Tagapaglikha, doon sa dalisay at mabiyayang lambak ng Tuwâ, na sinabi sa kanya: “Magtungo ka kay Fir`âwn, dahil walang pag-aalinlangan, lumampas na sa hangganan ang kanyang paghihimagsik.” At sabihin mo sa kanya: “Nagnanais ka pa ba na linisin ang iyong sarili mula sa mga kasalanan upang pasukin ang iyong puso ng tamang paniniwala, at ginagabayan kita tungo sa pagsunod sa iyong ‘Rabb’ na Tagapaglikha upang magkaroon ka ng takot sa Kanya at mapag-ingatan ang Kanyang kaparusahan?”
20-22. Ipinakita ni Mousã (u) kay Fir`âwn ang dakilang palatandaan: ang tungkod at ang kamay, subali’t pinasinungalingan ni Fir`âwn ang Propeta ng Allâh na si Mousã (u), at nilabag niya ang kanyang ‘Rabb’ na Tagapaglikha, ang Allâh (I) na Kataas-taasan, pagkatapos ay tumalikod na tinanggihan ang tamang paniniwala na siya ay nagsumigasig sa paglabag kay Mousã (u).
23-26. At kaagad na tinipon niya ang mga tao sa kanyang kaharian at siya ay nanawagan sa kanila, at kanyang sinabi: “Ako ang inyong ‘rabb’ na kataas-taasan na wala nang hihigit pa kaysa sa akin,” na kung kaya, ginantihan siya ng Allâh (I) ng kaparusahan mula sa Kanya rito sa daigdig at sa Kabilang-Buhay, at ginawa siya bilang aral at paalaala at babala sa mga katulad niya na naghimagsik. Katiyakan, si Fir`âwn at ang anumang nangyari sa kanya na parusa ay aral sa sinumang naghahangad ng pagpapayo at lumalayo sa anumang makapagpapahamak sa kanya.
27-33. Ang inyo bang pagkabuhay na mag-uli, O kayong mga tao, ay mas mahirap sa inyong paningin kaysa paglikha ng kalangitan? Na iniangat ito sa inyong itaas na katulad ng pagkakatayo ng matatag na gusali, na nakataas na bubong na nasa himpapawid na nilikha nang ganap na walang pagkakabaluktot at walang kapuwang-puwang, at pinadilim Niya ang gabi nito sa pamamagitan ng paglubog ng araw, at pinalitaw naman Niya ang liwanag nito sa pamamagitan ng pagsikat ng araw.
At ang kalupaan pagkatapos ng pagkalikha ng kalangitan ay ginawa Niyang palatag, at iniimbak Niya roon ang anumang kapaki-pakinabang, at pinabubulwak Niya ang mga bukal ng tubig, at pinasibol Niya ang anumang pananim na ipinakakain sa anumang alagang hayop, at itinalusok Niya sa ilalim nito ang mga kabundukan upang maging matatag at di-yumanig ang kalupaan. Nilikha Niya ang lahat ng mga biyayang ito upang maging kapakinabangan ninyo at ng inyong mga inaalagang hayop.
[Katiyakan, ang paglikha o pagbuhay na mag-uli sa inyong lahat sa Araw ng Muling Pagkabuhay kung tutuusin ay mas madali sa paningin ng Allâh (I) kaysa sa unang paglikha ng mga ito, subali’t ang lahat ng ito ay napakadali sa paningin ng Allâh (I), pare-pareho na walang mahirap likhain.]
34-36. Subali’t kapag dumating ang kagimbal-gimbal na pangyayari, na ito ay ang Araw ng Muling Pagkabuhay sa Ikalawang Pag-ihip, at doon ay maalaala ng tao kung ano ang kanyang pinagpunyagian, ipakikita sa kanya ang lahat ng kanyang ginawa, mabuti man o masama, na ito ay kanyang mapagtatanto at aaminin, at ilalantad ang Impiyernong-Apoy na makikita ito nang harapan ng sinumang karapat-dapat na makakita nito.
37-39. Samakatuwid, sinuman ang naghimagsik laban sa kautusan ng Allâh (I), at mas ninais niya ang makamundong buhay kaysa sa Kabilang-Buhay, walang pag-aalinlangang ang kanyang patutunguhan ay Impiyernong-Apoy.
40-41. Subali’t sa kanya na nagkaroon ng takot sa pakikipagharap sa kanyang ‘Rabb’ na Tagapaglikha para sa paghuhukom, at pinigilan niya ang kanyang sarili sa lahat ng masamang pagnanasa, walang pag-aalinlangan, ang ‘Al-Jannah’ (Hardin) ang kanyang magiging tahanan.
42-46. Tinatanong ka ng mga walang pananampalataya, O Muhammad – bilang pagmamaliit – hinggil sa Oras ng pagdating ng pagkagunaw ng daigdig, na sila ay binabalaan mo hinggil sa bagay na ito. Wala sa iyo ang kahit na anumang kaalaman hinggil sa bagay na ito, bagkus ang kaalaman hinggil dito ay bukod-tanging nasa Allâh (I) lamang, at walang pag-aalinlangan, ang tungkulin mo lamang hinggil sa Oras ng pagkagunaw ng daigdig ay balaan ang sinumang natatakot hinggil dito, na sa Araw na makikita nila ang pagkagunaw ng daigdig na para bagang sila ay hindi nanatili sa buhay sa daigdig; dahil sa tindi ng Oras na ito kundi parang katulad lamang ng pagitan ng ‘Dhuhr’ (tanghali) at ‘Maghreb’ (paglubog ng araw), o di kaya ay sa pagitan ng pagsikat ng araw hanggang tanghaling tapat.
Sûrat An-Naba`
78
LXXVIII – Sûrat An-Naba` [Ang Dakilang Balita]
بسم الله الرحمن الرحيم
Sa Ngalan ng Allâh, ang Pinakamahabagin, ang Napakamaawain at Ganap na Mapagmahal
1-3. Hinggil ba saan ang itinatanong sa isa’t isa ng mga walang pananampalataya na mga Quraysh? Nagtatanungan sila hinggil sa dakilang balita, na ito ay ang dakilang Qur’ân na nagsasaad ng hinggil sa Muling Pagkabuhay na pinagdududahan ng mga walang pananampalatayang mga Quraysh at hindi nila pinaniniwalaan.
4-5. Ang katotohanan ay hindi ang yaong inaangkin ng mga walang pananampalataya, kundi walang pag-aalinlangan, mababatid nila na mga walang pananampalataya ang bunga ng kanilang pagtanggi, at mapatutunayan nila kung ano ang gagawin ng Allâh (I) sa kanila sa Araw ng Muling Pagkabuhay! Muli, katiyakang mapatutunayan nila ito, at mapatutunayan na katotohanan ang dala-dala ni Muhammad na Qur’ân at ang hinggil sa Pagkabuhay na Mag-uli. At ito ay pagdidiin bilang matinding babala laban sa kanila.
6. Hindi ba ginawa Namin para sa inyo ang kalupaan na palatag na katulad ng higaan?
7. At ang mga kabundukan na nakatalusok; upang hindi yayanig para sa inyo ang kalupaan?
8. At nilikha Namin kayo na mga magkakaparis na lalaki at babae?
9. At ginawa Namin ang inyong pagtulog bilang pamamahinga ng inyong mga katawan, na dahil doon ay nagkakaroon kayo ng kapahingahan at kapanatagan?
10. At ginawa Namin ang gabi na katumbas ng kasuotan na sa pamamagitan nito ay tinatakpan kayo ng kadiliman nito at tinatalukbungan, na katulad ng pagtatakip ng damit kapag nakasuot ito?
11. At ginawa Namin ang araw para sa paghahanap ng inyong kabuhayan, na kayo ay kumakalat sa kalupaan upang makapaghanap-buhay at nagpupunyagi para sa ikabubuti ninyo?
12. At itinayo Namin sa ibabaw ninyo ang pitong kalangitan na matatag at buo ang pagkalikha at pagkasaayos nito, na hindi biyak-biyak at hindi hungkag o butas-butas?
13. At ginawa Namin (doon) ang araw bilang tanglaw na nagniningning at kumikinang ang liwanag nito?
14-16. At ibinaba Namin mula sa ulap ang tubig-ulan na bumubuhos nang masagana; upang sa pamamagitan nito ay sisibol ang butil na siyang pinagkukunan ng kabuhayan ng mga tao, at mga damuhan na kumakain mula rito ang inyong mga inaalagaang hayop, at mga hardin na malalago na kumpul-kumpol at maraming sanga?
17-18. Katiyakan, ang Araw ng Pagpapasiya sa pagitan ng mga nilikha, na ito ay Araw ng Muling Pagkabuhay, ay isang itinakdang bagay na pagtatagpo ng lahat mula sa kauna-unahan hanggang sa kahuli-hulihang tao, sa Araw na hihipan ng anghel ang trumpeta bilang umpisa ng pagbubuhay na mag-uli, na darating kayo nang dagsaan na iba’t ibang mga nasyon na ang bawa’t nasyon ay kasama nila ang kanilang pinuno.
19. At bubuksan ang kalangitan, na ito ay may mga pintuan na marami, na mula rito ay bumababa ang mga anghel.
20. At mawawala ang katatagan ng mga bundok, na ang mga ito ay maaalis mula sa mga kinalalagyan at magiging parang isang malikmata na lamang.
21-26. Katiyakan, ang Impiyernong-Apoy ay nakaabang sa mga walang pananampalataya dahil sa ito ay inihanda para sa kanila, na ito ang kanilang patutunguhan, at sila ay mananatili roon ng pagkahaba-habang panahon na walang patid at tuluy-tuloy na walang katapusan, at hindi sila makatitikim doon ng anuman na magpapalamig o magpapaginhawa sa kanila mula sa init ng Impiyernong-Apoy, at walang anumang inumin ang ipaiinom sa kanila kundi mainit na tubig na sukdulan ang init nito at nana na nagmumula sa mga tao na nasa Impiyerno, at ito ay bilang kabayaran sa kanila na walang pag-aalinlangang makatarungang pagbabayad; na angkop lamang sa anuman na kanilang ginawa sa daigdig.
27-30. Dahil katiyakan, hindi sila natatakot sa Araw ng Pagtutuos, na kung kaya, hindi nila ito pinaghandaan, at tinanggihan nila ang anumang dala-dala ng mga Sugo bilang pagpapasinungaling, at batid Namin ang lahat ng bagay at ito ay Aming itinala sa ‘Al-Lawh Al-Mahfoudh,’ (Talaan na Pinangalagaan) na kung kaya, lasapin ninyo, O kayong mga walang pananampalataya, ang kabayaran sa inyong mga ginawa, na wala Kaming mairagdag sa inyo kundi ang patuloy na parusa pagkatapos ng unang parusa.
31-35. Katiyakan, ang para sa mga yaong nagkaroon ng takot sa kanilang ‘Rabb’ na Tagapaglikha at gumawa ng kabutihan, ay tagumpay sa pamamagitan ng pagpapapasok sa kanila sa ‘Al-Jannah.’ Na katiyakan, ang para sa kanila roon ay dakilang mga hardin at mga ubasan, at para (pa rin) sa kanila roon ay mga asawa na mga dilag na bagong sibol na pareho-pareho ang edad, at para (pa rin) sa kanila roon ay kopita na punung-puno ng alak. Na wala silang maririnig sa ‘Al-Jannah’ na anumang salita na walang kabuluhan, at hindi nila pasisinungalingan ang isa’t isa.
36-39. Na para sa kanila ang lahat ng ito bilang gantimpala at kagandahang-loob mula sa Allâh (I) at masaganang pamamahagi na angkop na angkop sa kanila. Mula sa ‘Rabb’ na Tagapaglikha ng mga kalangitan at kalupaan, at sa anumang nasa pagitan ng dalawang ito, na Siya ay Pinakamahabagin sa daigdig at sa Kabilang-Buhay, na walang sinuman ang mangangahas na magsalita sa Kanya maliban sa kung ito ay Kanyang pahintulutan, sa Araw na tatayo si Jibril at ang mga anghel na nakahanay, na hindi sila maaaring mamagitan maliban sa kung sino ang pinahintulutan ng Allâh (I) na Pinakamahabagin na pamagitanan, at pawang katotohanan lamang ang sasabihin at kung ano ang karapat-dapat na sabihin. Iyan ang Tunay at Totoong Araw, na walang pag-aalinlangang darating, kung gayon, sino man ang nagnanais na mailigtas ang kanyang sarili sa kalagiman nito ay hayaan niyang tahakin ang daan patungo sa Allâh (I) sa pamamagitan ng pagsunod sa Kanya sa makamundong buhay na ito; upang ito ang kanyang matagpuan sa Kanya.
40. Katiyakan, binalaan Namin kayo hinggil sa parusa na magaganap sa Araw ng Muling Pagkabuhay na napakalapit nang mangyari, na kung saan doon ay makikita ng bawa’t isa ang anumang kanyang ginawa na mabuti o di kaya ay ang kanyang ginawa na kasamaan, at sasabihin ng walang pananampalataya dahil sa kagimbal-gimbal na pangyayari sa Araw ng Paghuhukom na ito: “Sana ay naging alikabok na lamang ako at hindi na ako binuhay pang mag-uli.”
LXXVIII – Sûrat An-Naba` [Ang Dakilang Balita]
بسم الله الرحمن الرحيم
Sa Ngalan ng Allâh, ang Pinakamahabagin, ang Napakamaawain at Ganap na Mapagmahal
1-3. Hinggil ba saan ang itinatanong sa isa’t isa ng mga walang pananampalataya na mga Quraysh? Nagtatanungan sila hinggil sa dakilang balita, na ito ay ang dakilang Qur’ân na nagsasaad ng hinggil sa Muling Pagkabuhay na pinagdududahan ng mga walang pananampalatayang mga Quraysh at hindi nila pinaniniwalaan.
4-5. Ang katotohanan ay hindi ang yaong inaangkin ng mga walang pananampalataya, kundi walang pag-aalinlangan, mababatid nila na mga walang pananampalataya ang bunga ng kanilang pagtanggi, at mapatutunayan nila kung ano ang gagawin ng Allâh (I) sa kanila sa Araw ng Muling Pagkabuhay! Muli, katiyakang mapatutunayan nila ito, at mapatutunayan na katotohanan ang dala-dala ni Muhammad na Qur’ân at ang hinggil sa Pagkabuhay na Mag-uli. At ito ay pagdidiin bilang matinding babala laban sa kanila.
6. Hindi ba ginawa Namin para sa inyo ang kalupaan na palatag na katulad ng higaan?
7. At ang mga kabundukan na nakatalusok; upang hindi yayanig para sa inyo ang kalupaan?
8. At nilikha Namin kayo na mga magkakaparis na lalaki at babae?
9. At ginawa Namin ang inyong pagtulog bilang pamamahinga ng inyong mga katawan, na dahil doon ay nagkakaroon kayo ng kapahingahan at kapanatagan?
10. At ginawa Namin ang gabi na katumbas ng kasuotan na sa pamamagitan nito ay tinatakpan kayo ng kadiliman nito at tinatalukbungan, na katulad ng pagtatakip ng damit kapag nakasuot ito?
11. At ginawa Namin ang araw para sa paghahanap ng inyong kabuhayan, na kayo ay kumakalat sa kalupaan upang makapaghanap-buhay at nagpupunyagi para sa ikabubuti ninyo?
12. At itinayo Namin sa ibabaw ninyo ang pitong kalangitan na matatag at buo ang pagkalikha at pagkasaayos nito, na hindi biyak-biyak at hindi hungkag o butas-butas?
13. At ginawa Namin (doon) ang araw bilang tanglaw na nagniningning at kumikinang ang liwanag nito?
14-16. At ibinaba Namin mula sa ulap ang tubig-ulan na bumubuhos nang masagana; upang sa pamamagitan nito ay sisibol ang butil na siyang pinagkukunan ng kabuhayan ng mga tao, at mga damuhan na kumakain mula rito ang inyong mga inaalagaang hayop, at mga hardin na malalago na kumpul-kumpol at maraming sanga?
17-18. Katiyakan, ang Araw ng Pagpapasiya sa pagitan ng mga nilikha, na ito ay Araw ng Muling Pagkabuhay, ay isang itinakdang bagay na pagtatagpo ng lahat mula sa kauna-unahan hanggang sa kahuli-hulihang tao, sa Araw na hihipan ng anghel ang trumpeta bilang umpisa ng pagbubuhay na mag-uli, na darating kayo nang dagsaan na iba’t ibang mga nasyon na ang bawa’t nasyon ay kasama nila ang kanilang pinuno.
19. At bubuksan ang kalangitan, na ito ay may mga pintuan na marami, na mula rito ay bumababa ang mga anghel.
20. At mawawala ang katatagan ng mga bundok, na ang mga ito ay maaalis mula sa mga kinalalagyan at magiging parang isang malikmata na lamang.
21-26. Katiyakan, ang Impiyernong-Apoy ay nakaabang sa mga walang pananampalataya dahil sa ito ay inihanda para sa kanila, na ito ang kanilang patutunguhan, at sila ay mananatili roon ng pagkahaba-habang panahon na walang patid at tuluy-tuloy na walang katapusan, at hindi sila makatitikim doon ng anuman na magpapalamig o magpapaginhawa sa kanila mula sa init ng Impiyernong-Apoy, at walang anumang inumin ang ipaiinom sa kanila kundi mainit na tubig na sukdulan ang init nito at nana na nagmumula sa mga tao na nasa Impiyerno, at ito ay bilang kabayaran sa kanila na walang pag-aalinlangang makatarungang pagbabayad; na angkop lamang sa anuman na kanilang ginawa sa daigdig.
27-30. Dahil katiyakan, hindi sila natatakot sa Araw ng Pagtutuos, na kung kaya, hindi nila ito pinaghandaan, at tinanggihan nila ang anumang dala-dala ng mga Sugo bilang pagpapasinungaling, at batid Namin ang lahat ng bagay at ito ay Aming itinala sa ‘Al-Lawh Al-Mahfoudh,’ (Talaan na Pinangalagaan) na kung kaya, lasapin ninyo, O kayong mga walang pananampalataya, ang kabayaran sa inyong mga ginawa, na wala Kaming mairagdag sa inyo kundi ang patuloy na parusa pagkatapos ng unang parusa.
31-35. Katiyakan, ang para sa mga yaong nagkaroon ng takot sa kanilang ‘Rabb’ na Tagapaglikha at gumawa ng kabutihan, ay tagumpay sa pamamagitan ng pagpapapasok sa kanila sa ‘Al-Jannah.’ Na katiyakan, ang para sa kanila roon ay dakilang mga hardin at mga ubasan, at para (pa rin) sa kanila roon ay mga asawa na mga dilag na bagong sibol na pareho-pareho ang edad, at para (pa rin) sa kanila roon ay kopita na punung-puno ng alak. Na wala silang maririnig sa ‘Al-Jannah’ na anumang salita na walang kabuluhan, at hindi nila pasisinungalingan ang isa’t isa.
36-39. Na para sa kanila ang lahat ng ito bilang gantimpala at kagandahang-loob mula sa Allâh (I) at masaganang pamamahagi na angkop na angkop sa kanila. Mula sa ‘Rabb’ na Tagapaglikha ng mga kalangitan at kalupaan, at sa anumang nasa pagitan ng dalawang ito, na Siya ay Pinakamahabagin sa daigdig at sa Kabilang-Buhay, na walang sinuman ang mangangahas na magsalita sa Kanya maliban sa kung ito ay Kanyang pahintulutan, sa Araw na tatayo si Jibril at ang mga anghel na nakahanay, na hindi sila maaaring mamagitan maliban sa kung sino ang pinahintulutan ng Allâh (I) na Pinakamahabagin na pamagitanan, at pawang katotohanan lamang ang sasabihin at kung ano ang karapat-dapat na sabihin. Iyan ang Tunay at Totoong Araw, na walang pag-aalinlangang darating, kung gayon, sino man ang nagnanais na mailigtas ang kanyang sarili sa kalagiman nito ay hayaan niyang tahakin ang daan patungo sa Allâh (I) sa pamamagitan ng pagsunod sa Kanya sa makamundong buhay na ito; upang ito ang kanyang matagpuan sa Kanya.
40. Katiyakan, binalaan Namin kayo hinggil sa parusa na magaganap sa Araw ng Muling Pagkabuhay na napakalapit nang mangyari, na kung saan doon ay makikita ng bawa’t isa ang anumang kanyang ginawa na mabuti o di kaya ay ang kanyang ginawa na kasamaan, at sasabihin ng walang pananampalataya dahil sa kagimbal-gimbal na pangyayari sa Araw ng Paghuhukom na ito: “Sana ay naging alikabok na lamang ako at hindi na ako binuhay pang mag-uli.”
Subscribe to:
Posts (Atom)
